November Rain

Heto ako... basang-basa sa ulan. Kahit may payong akong dala kanina, talagang to the max ang lakas ng buhos ng ulan... nabasa pa rin ako...

Si Quinta, sobra ang dalang ulan, kaya puro baha ang dinaanan ko kanina. Basang-basa tuloy pati sapatos ko.

Hindi naman kakaiba ang pag-ulan sa buwan ng Nobyembre. Katunayan, kung matatandaan natin, buwan ng Nobyembre nangyari ang mga malalagim na sakuna tulad ng landslides sa Infanta Quezon at ang malakas na bagyo na sina Winnie (not the Pooh) at iba pa.

Kaya nga ibayong pag-iingat na lang ang dapat nating gawin.

***

Kanina nag-brownout habang nasa loob ako ng CR sa kumpanya. Mga alas-syete ng gabi iyon. Katakot, walang emergency light sa loob at ako lang ang mag-isang nandoon. Nagkandarapa tuloy ako sa pagtakbo dahil sariwa pa sa aking alaala ang mga napanood kong horror show nung nakaraang Undas.. hehehe...

***

Muntik na akong hindi pumasok kanina sa trabaho. Nakakatamad kasi eh. Masarap talagang matulog kapag ganitong malakas ang ulan. So sige, tulog na ako.. hehehe.. Wala lang, ina-update ko lang ang blog ko. Saka na ako magkukwento ng mga nakakainis na nangyari sa akin the past few days..

Happy Halloween!

Hindi dineklara ni Gloria na holiday ngayon. Pero wala kaming pasok. Naka-schedule na kasi sa Production namin na walang pasok ng October 31, whether or not ideklera ng gobyerno na holiday ang araw na ito.



Ngayong bisperas ng undas, wala akong inatupag kundi ang matulog at makipag-chat sa mga ilang kaibigan ko na nataon na on-line din sa YM. Ayun, kumustahan at chikahan to the max ang eksena kanina. Hehehe...

This weekend, wala akong naka-schedule na gimikan o lakwatsa. Pahinga muna siguro while spending my time with my family. Tomorrow, as usual, punta kami ng sementeryo to visit my grandmother (died: 2007) and my grandfather (died: 2002).

Last night, ala-una na ako nakauwi dahil nagyaya yung isa kong co-worker na mag-inuman. Hehehe.. despedida nya dahil magre-resign na. Mawawalan na naman kami ng isang joker na kasama...

Last week naman, we watched the movie "Mirrors" with my college friends. Wala lang, parang hindi man ako natakot sa movie. Hehehe... Nag-enjoy lang ako sa kinainan namin last week, sa isang Korean Resto... though hindi ko naman talaga feel ang kumain ng kimchi at san-gibsal. For experience lang. Hehehe..

Am I using my brain?

I feel like I am still in a cleft stick.

My motivation to stay in the company where I am currently working at is dwindling, yet I don't have any clear plan as to where and when will I relinquish.

Thinking of proper timing is perhaps impeding me to make decisions right now. Most of the time, being impulsive leads us to "no good" result (or with this thought, am I just playing too safe?).

Honestly, i find myself to be a no risk-taker. I admit I am still afraid to stay away from my comfort zone. I know I can be independent, however there's this feeling that I should wait for something better to happen. I don't know exactly what it is but despite the insufficient remunerations I am receiving right now while establishing a career (if this is really a career) here in our hometown, the idea of staying here in Pampanga is still under consideration.

My co-engineer in the office, who is currently just in her 5th month stay in the company, is now filing a resignation letter. I don't really know what are her personal reasons but I am pretty much sure that she has several bad impressions about the company per se --the system, the work environment and most especially the people and bosses. At any rate, I just wish her good luck and hopefully she would find what really in store for her.

What about me? I don't know either. What is clear to me right now is the fact that I should wait for the Christmas season to receive my 13th month pay and hopefully Christmas Bonus, before i will make a move. Hahaha... talking about something better to happen. LOL!

***

May naboljak na namang isang engineer kanina. Inokray-okray ng boss naming Hapon yung report nya. May pasaring pa yung Hapon na "Use your brain!". Naku, ang chaket nun!

Napaisip tuloy ako, am I using my brain? Kasi kung talagang ginagamit ko ang utak ko, baka matagal na akong wala sa kumpanyang iyon! Hehehe. Joke lang. Baka kasi may makabasa na naman ng blog kong ito na nagtatrabaho rin sa kumpanyang iyon at baka isumbong pa nya ako. Hinid ko pa pala naikwento rito na ang dahilan kung bakit "PRIVATE" na forever ang Friendster account ko ay dahil may nagchismis sa Hapon naming boss na nagpost daw ako ng Tokyo Disneyland Pictures namin. Wala namang masama dun, pero iba kasi ang naging dating ng kwento... at ayoko nang ikwento dito iyon dahil isang malaking kababawan lang ang nangyari. Kaya nga paminsan-minsan, pina-private ko rin itong blog kong ito, pinagbibigyan ko lang ang ilang secret fans and readers ko kaya minsan binabalik ko rin sa pagka-PUBLIC. Hahaha.