It's Christmas season again. Kapag ganitong panahon, isa sa mga sumasariwa sa aking isipan ay yung mga childhood memories ko tuwing Pasko.
Dati-rati, buwan palang ng Nobyembre ay excited na ako sa Pasko. Nung elementary ako, naaalala kong pinapatugtog ang "Mary's Boy Child" tuwing umaga sa flag ceremony. Lalo tuloy akong nae-excite. Hehehe...
Pag tungtong ng buwan ng Disyembre, sinisimulan na naming magpi-pinsan na buksan isa-isa kada araw sa aming dekorasyon ang mga katagang "WE WISH YOU A MERRY CHRISTMAS"... 24 letters lahat yan at kada araw isang letra ang binubuksan hanggang makumpleto sa beinte-kwatro ng Disyembre.
Marami pa akong masasayang alaala noong bata ako sa tuwing sasapit ang Pasko...
Ngayon, parang wala lang.
Hindi ko nga namalayan na buwan na pala ng Disyembre ngayon.
Parang totoo nga ang sinasabi ng ilan na ang Pasko ay para sa mga bata.
Iba pa rin talaga ang saya na nararamdaman ko noon. Kahit na maraming party, gatherings and reunions akong dinadaluhan ngayon, parang hindi pa rin nya mapantayan ang excitement ko noon tuwing sasapit ang kapaskuhan.
Dati... ang pag-aabang sa Pasko ang hindi nagpapatulog sa akin (as in the lyrics of the Christmas Song... "We'll find it hard to sleep tonight.")...
Ngayon... ang pag-iisip sa trabaho ang hindi nagpapatulog sa akin for the past few days. Toxic masyado. Hindi pa tuloy ako nakakapamili sa mga reregaluhan ko this Christmas.
How sad. :-(
Wednesday, December 10, 2008
Sunday, November 30, 2008
Ninong Henry
Disyembre na bukas pero parang wala lang, hindi ko maramdaman na magpa-Pasko na.
Napaka-busy kasi ng naging buhay ko this past few weeks.
Syempre, mas busy, mas maraming sitwasyon na nakaka-init na naman ng ulo.
Halos buong buwan ng Nobyembre ay wala kaming gimik ng mga college friends ko na supposedly every weekend namin ginagawa. Siguro mga busy rin sila.
Not until last friday when we watched Twilight at the movie house. Biglaan lang ang pagkikita namin. One of my friends texted me on that same day in the morning. Tutal, patapos na rin ang TS audit namin that day, eh sumama na rin akong manood.
About the movie... ok lang. Hehehe.. Lahat yata ng movie na pinanood ko this year ay wala akong masabi kundi "ok lang." Unlike before na talagang binubusisi ko talagang maige ang bawat pelikulang napapanood ko, ngayon parang wala lang.
Minsan kasi, kahit sa oras ng gimikan, panonood ng sine, time for relaxation, eh hindi ko maiwasang isipin ang trabaho. Masyado ko yatang kina-career ang pagiging buhay-manggagawa ko.
Last night, I got the chance to meet Joan and Jocs for dinner out. They are also two of my college friends. Kung nung biyernes ay sina Elmer and Glenn ang kasama ko, kagabi naman ay dalawang girl friends ko naman (babaeng kaibigan). :-)
We ate at Dencio's, pero parang hindi kami masyadong natuwa sa kinain namin. Hehehe. Sabi ko nga sa dalawa, mukhang puro di maganda ang narinig kong comment mula sa kanila about the food. In all fairness, mukhang may point sila. Hehehe.
Kanina, I attended the Christening of baby Calvin, may 4th inaanak. Unang baby siya nung co-employee ko. Masaya naman kanina kahit na hindi dumating yung ibang co-employees namin sa kumpanya. Wag ko kaya silang pansinin bukas? Hehehe.. Tamporista talaga ako...
O kaya naman, hindi ako sasama sa mga kagimikan nila this December. I really mean it. Hehehe.. Kasi ba naman, yung dalawang member ko na ini-invite ko for a night gimik this December, parang ini-ignore nila.. Pero ok lang, I understand their situation, may mga asawa't anak na kasi sila. Yung isang grupo naman, ini-invite ko na samahan naman ako sa binyag nga ngayon, pero pambihira, walang dumating sa kanila. So ang ending, baka i-ignore ko rin sila this season of gimiks, ganti-ganti lang yan. Hehehe.. And besides, loaded na ako ng mga gimik activities this month, with other set of friends. Yun lang!
Apat na ang inaanak ko... kumusta naman ako sa Pasko?
Napaka-busy kasi ng naging buhay ko this past few weeks.
Syempre, mas busy, mas maraming sitwasyon na nakaka-init na naman ng ulo.
Halos buong buwan ng Nobyembre ay wala kaming gimik ng mga college friends ko na supposedly every weekend namin ginagawa. Siguro mga busy rin sila.
Not until last friday when we watched Twilight at the movie house. Biglaan lang ang pagkikita namin. One of my friends texted me on that same day in the morning. Tutal, patapos na rin ang TS audit namin that day, eh sumama na rin akong manood.
About the movie... ok lang. Hehehe.. Lahat yata ng movie na pinanood ko this year ay wala akong masabi kundi "ok lang." Unlike before na talagang binubusisi ko talagang maige ang bawat pelikulang napapanood ko, ngayon parang wala lang.
Minsan kasi, kahit sa oras ng gimikan, panonood ng sine, time for relaxation, eh hindi ko maiwasang isipin ang trabaho. Masyado ko yatang kina-career ang pagiging buhay-manggagawa ko.
Last night, I got the chance to meet Joan and Jocs for dinner out. They are also two of my college friends. Kung nung biyernes ay sina Elmer and Glenn ang kasama ko, kagabi naman ay dalawang girl friends ko naman (babaeng kaibigan). :-)
We ate at Dencio's, pero parang hindi kami masyadong natuwa sa kinain namin. Hehehe. Sabi ko nga sa dalawa, mukhang puro di maganda ang narinig kong comment mula sa kanila about the food. In all fairness, mukhang may point sila. Hehehe.
Kanina, I attended the Christening of baby Calvin, may 4th inaanak. Unang baby siya nung co-employee ko. Masaya naman kanina kahit na hindi dumating yung ibang co-employees namin sa kumpanya. Wag ko kaya silang pansinin bukas? Hehehe.. Tamporista talaga ako...
O kaya naman, hindi ako sasama sa mga kagimikan nila this December. I really mean it. Hehehe.. Kasi ba naman, yung dalawang member ko na ini-invite ko for a night gimik this December, parang ini-ignore nila.. Pero ok lang, I understand their situation, may mga asawa't anak na kasi sila. Yung isang grupo naman, ini-invite ko na samahan naman ako sa binyag nga ngayon, pero pambihira, walang dumating sa kanila. So ang ending, baka i-ignore ko rin sila this season of gimiks, ganti-ganti lang yan. Hehehe.. And besides, loaded na ako ng mga gimik activities this month, with other set of friends. Yun lang!
Apat na ang inaanak ko... kumusta naman ako sa Pasko?
Thursday, November 20, 2008
Shut... my mouth!
Isa sa mga masakit pakinggan na marinig sa isang boss ang katanungang ano ang ginawa namin kung bakit hindi namin na-accomplish ang kanyang pinapagawa.
Mahirap sagutin ang tanong na iyan, lalo na kung kilala mo ang boss mo na hindi tumatanggap ng eksplanasyon at katwiran. Sa bandang huli, "shut-up" na lang ang eksena namin.
The week that was... or should I say, ang buong buwan ng Nobyembre ay parang impyerno sa akin. In as much as I wouldn't want to be affected so much by work-related things, I can't help but think of what's really going on with my life at work. Have I had enough? Baka kakayanin ko pa?... The fact that I can't figure out my tolerance level... I am indeed feeling perplexities with regards to my situation right now.
Naka-ilang sermon ako sa mga nakalipas na araw. Sermon mula sa dalawa kong superior --si Poknat at si Polio aka "Pol". Tried and tested na ang dalawang iyan --hindi sila bukas sa katwiran at paliwanag. Shut up na lang ako...
Situation Sample #1:
Ako: "Sir, we've been busy for the past few days... maraming request mula sa Japan... sorry if we didn't manage to complete our report for Outflow Meeting."
Ang sagot ng boss: "Hindi valid reason ang busy!"
Ako: "Sir, mas prioritize namin ang Quality Meeting Report ngayon, yun ang pinaghahandaan namin."
Ang sagot ng boss: "Hindi natin maidadahilan sa Top Management na busy tayo, (etc.. etc..)"
Shut up na lang ako [Sabay sarado ang dalawang tenga para hindi na marinig ang mga nakakabwiset na panumbat ni boss]...
Situation Sample #2:
Boss: "Bakit hindi ka na ngayon nag-aattend ng daily morning meeting?"
Ako: "Sir kasi mas binibigyan ko ng time na i-meeting ang mga members ko since eto lang ang oras na naibibigay ko sa kanila. Minsan napapahaba ang discussion namin kaya hindi na ako nakaka-attend ng morning meeting ng Production. Then kanina pinatawag ako ng EHS department kasi nga may scheduled audit pala kami. Then pinatawag din ako sa TFT-Module department since may customer audit sila at may mga tanong tungkol sa Calibration." (Mahaba talaga ang ibinigay kong sagot sa kanya.)
Boss: "Bakit hindi ka nagpaalam kanina? Ako kasi ang tinatanong ng VP kung nasaan ka na at hindi ko alam ang sagot."
Ako: "Sir, emergency ang nangyari kanina. Pinatawag ako ng biglaan at hindi ko rin inasahan iyon."
Boss: "Kahit sa mga co-engineers mo hindi ka man lang nagpasabi na hindi ka makakapunta sa meeting."
Ako: "Sir wala akong nakita kaninang engineers or members natin nung time na pinatawag ako. Sa katunayan nasa hallway ako nung malaman ko na pinapatawag na ako sa itaas kaya hindi ko na nagawang magpaalam."
Boss: "Sa susunod magpaalam ka, ano bang problema sa pag-attend sa morning meeting?"
Shut up na lang ako. Dahil dapat alam nya ang sagot sa tanong nyang iyan. Ang Morning meeting kasi na iyan ay intended talaga sa mga Production Engineers. Meaning, puro output sa production ang pinag-uusapan dyan at singit lang kami (QA) kung may mahalaga lang kaming information or announcement. Naman! Gusto nya araw-araw kaming mag-attend dyan... Isang oras kaming nakatunganga sa meeting. Naman!
Situation Sample #3: (Nangyari lang this week)
Boss: Ano ito? Bakit hindi pa rin maayos ang mga documents nyo sa Customer Complaint? Alalahanin nyo na next week na ang TS Certification audit natin. H'wag ninyong hayaang kayo ang magiging dahilan kung bakit hindi papasa ang kumpanya natin sa audit na iyan! Kalahating milyon ang binayad ng kumpanya sa audit na yan, whether or not papasa tayo!
Kami: [Nagbigay ng kanya-kanyang dahilan]
Boss: Bakit ngayon nyo lang sinasabi na may malaking problema pala tayo? Ano ang ginawa nyo?
Kami: [Sinubukan pa ring magpaliwanag ng kung anu-ano...]
Boss: [High-blood mode] ... [Sinisisi kami... OA sa galit]
Kami: [Shut up mode]
Ako: [Deadma... Hehehe]
Good luck sa audit namin next week!
Mahirap sagutin ang tanong na iyan, lalo na kung kilala mo ang boss mo na hindi tumatanggap ng eksplanasyon at katwiran. Sa bandang huli, "shut-up" na lang ang eksena namin.
The week that was... or should I say, ang buong buwan ng Nobyembre ay parang impyerno sa akin. In as much as I wouldn't want to be affected so much by work-related things, I can't help but think of what's really going on with my life at work. Have I had enough? Baka kakayanin ko pa?... The fact that I can't figure out my tolerance level... I am indeed feeling perplexities with regards to my situation right now.
Naka-ilang sermon ako sa mga nakalipas na araw. Sermon mula sa dalawa kong superior --si Poknat at si Polio aka "Pol". Tried and tested na ang dalawang iyan --hindi sila bukas sa katwiran at paliwanag. Shut up na lang ako...
Situation Sample #1:
Ako: "Sir, we've been busy for the past few days... maraming request mula sa Japan... sorry if we didn't manage to complete our report for Outflow Meeting."
Ang sagot ng boss: "Hindi valid reason ang busy!"
Ako: "Sir, mas prioritize namin ang Quality Meeting Report ngayon, yun ang pinaghahandaan namin."
Ang sagot ng boss: "Hindi natin maidadahilan sa Top Management na busy tayo, (etc.. etc..)"
Shut up na lang ako [Sabay sarado ang dalawang tenga para hindi na marinig ang mga nakakabwiset na panumbat ni boss]...
Situation Sample #2:
Boss: "Bakit hindi ka na ngayon nag-aattend ng daily morning meeting?"
Ako: "Sir kasi mas binibigyan ko ng time na i-meeting ang mga members ko since eto lang ang oras na naibibigay ko sa kanila. Minsan napapahaba ang discussion namin kaya hindi na ako nakaka-attend ng morning meeting ng Production. Then kanina pinatawag ako ng EHS department kasi nga may scheduled audit pala kami. Then pinatawag din ako sa TFT-Module department since may customer audit sila at may mga tanong tungkol sa Calibration." (Mahaba talaga ang ibinigay kong sagot sa kanya.)
Boss: "Bakit hindi ka nagpaalam kanina? Ako kasi ang tinatanong ng VP kung nasaan ka na at hindi ko alam ang sagot."
Ako: "Sir, emergency ang nangyari kanina. Pinatawag ako ng biglaan at hindi ko rin inasahan iyon."
Boss: "Kahit sa mga co-engineers mo hindi ka man lang nagpasabi na hindi ka makakapunta sa meeting."
Ako: "Sir wala akong nakita kaninang engineers or members natin nung time na pinatawag ako. Sa katunayan nasa hallway ako nung malaman ko na pinapatawag na ako sa itaas kaya hindi ko na nagawang magpaalam."
Boss: "Sa susunod magpaalam ka, ano bang problema sa pag-attend sa morning meeting?"
Shut up na lang ako. Dahil dapat alam nya ang sagot sa tanong nyang iyan. Ang Morning meeting kasi na iyan ay intended talaga sa mga Production Engineers. Meaning, puro output sa production ang pinag-uusapan dyan at singit lang kami (QA) kung may mahalaga lang kaming information or announcement. Naman! Gusto nya araw-araw kaming mag-attend dyan... Isang oras kaming nakatunganga sa meeting. Naman!
Situation Sample #3: (Nangyari lang this week)
Boss: Ano ito? Bakit hindi pa rin maayos ang mga documents nyo sa Customer Complaint? Alalahanin nyo na next week na ang TS Certification audit natin. H'wag ninyong hayaang kayo ang magiging dahilan kung bakit hindi papasa ang kumpanya natin sa audit na iyan! Kalahating milyon ang binayad ng kumpanya sa audit na yan, whether or not papasa tayo!
Kami: [Nagbigay ng kanya-kanyang dahilan]
Boss: Bakit ngayon nyo lang sinasabi na may malaking problema pala tayo? Ano ang ginawa nyo?
Kami: [Sinubukan pa ring magpaliwanag ng kung anu-ano...]
Boss: [High-blood mode] ... [Sinisisi kami... OA sa galit]
Kami: [Shut up mode]
Ako: [Deadma... Hehehe]
Good luck sa audit namin next week!
***
I don't know if I am doing wrong by expressing and telling my members that I want to resign. Baka kasi ma-unmotivate sila sa work... Kaya nga from now on, if they keep on asking me about my "imminent" resignation.. I just ceasely answer: "I love our company.. forever!"
Subscribe to:
Posts (Atom)