Got to tell BedTime Stories...

Puyat mode. Medyo nabarkada ako nung weekend eh... Hehehe...

Nung Sabado, Joan, Jocs and me had a dinner out sa Salvatore, isang Italian Restaurant sa may Fields Avenue.. yeah Fields Avenue.

In all fairness, masarap ang food. I must say authentic ang pagka-Italian ng Pizza at Pasta nila. Pero parang hindi talaga kami nasiyahan sa place. Hahaha.. especially Jocs, naghahanap ba naman ng Fire Exit... Hehehe... sabi ko naman, basagin na lang namin yang salamin at kung sakaling may sunog, tatalon na lang kami. Hehehe...

Kinabukasan, Sunday, nagkita-kita na naman kami.. this time with Glenn and Elmer, but minus Jocs... well well well... Wala lang....

Ang plano talaga eh dun kami sa isang coffee shop sa Balibago na hindi pa namin napupuntahan. Eh wala nga itong si Jocs na siya dapat ang magdadala sa amin dun dahil idea nya yun.. hehehe... Ang ending, nanood na lang kami ng Bedtime Stories starring Adam Sandler... Hehehe...


Ok naman ang movie.. medyo nakakaalis ng stress... at dahil pelikula ito ni Adam Sandler, guest syempre ang half-Pinoy na si Rob "the gigolo" Schneider. Lagi naman eh...

Pang-pamilya ang pelikula, pwede rin namang pang-Barkada, parang kami. Hehehe...

Past 10PM natapos ang movie, pero nag-coffee pa kami banda sa may boundary ng Angeles at San Fernando... after a long while, ngayon ko lang ulit nakita itong lugar na ito at nagulat ako dahil in fairness sa aming mayor.. malaking beautification ang ginawa. Hehehe.. sana lahat ng rotonda sa Angeles City eh gawin ding ganun kaganda...

Midnight na kami natapos sa coffee namin dun sa Coffee Shop na yun na kung tawagin ay Coffee Overdose... yeah.. alas-dowse na kami sumibat... at parang nakakalasing ang kape nila... Hehehe...

At dahil parang matapang ang Raspberry Mocha Coffee nila... nakatulog na ako ng alas-dos lang naman ng umaga.

Kinabukasan, alas sais lang naman ako bumangon for work kaya ngayon.... PUYAT talaga ako...

At dahil puyat ako... bye!

Ploning... sa gabing madilim. LOL!

Hindi ito promotion ng pelikula. Hehehe.. Wala lang, kagabi kasi naisipan ko lang panoorin ang movie na ito na pina-download ka pa sa kuya ko. Hehehe...

Curious lang kasi ako kung talagang pang-Oscars ang movie... well, let's keep our fingers crossed!

The fact na pwede siyang pumasok sa top 5 nominees as Best Foreign Film sa Oscars, nahiwagaan lang ako sa pelikula na ito.

Mahiwaga nga si Ploning! Hahaha.. yun ang character ni Juday dito. Dekada Otsenta ang setting, sa Cuyo Palawan. Ok ang cinematography, glossy.

Halos kabuuan ng pelikula, sa salitang Cuyonon ang script. Pati yung theme song, nakakakilabot. Original folk song daw ang ginamit na theme song, syempre sa salitang Cuyonon din. Actually, sa folk song na ito rin binase yung istorya ni Ploning.

Naging misteryoso si Ploning dahil na rin hindi nya ugaling i-express ang nararamdaman nya, lalo na pag nalulungkot na siya. Nami-misinterpret tuloy ng iba na wala lang sa kanya ang mga kalungkutan ng buhay, pati ang pagkamatay ng magulang nya, hindi siya kinakitaan ng pag-iyak? Malalaman nyo sa movie kung ganun ba talaga siya. Hehehe...

Kilalanin nyo rin si Digo na mahilig sa Lychee na naka-delata, ang batang Cuyonon na inalagaan ni Ploning.

Si Eugene Domingo, hindi yata nagpatawa dito? Hehehe.. pero siryoso talaga ang role.... siya ang nanay ni Digo na bilang na ang mga araw sa mundo dahil sa isang malubhang karamdaman. Isang hindi makakalimutan scene sa kanya ay yung tanungin siya ni Digo kung kailan daw siya mamamatay?

Si Tessie Tomas, hindi rin nagpatawa... siya ang finale sa movie na ito. Hehehe...

Si Gina Pareno, ang ina ni Tomas.. ang iniirog ni Ploning... pero ni anino ni Tomas hindi ko nakita sa movie.. hehehe...

Si Mylene Dizon, siya ang batang Tessie Tomas... malakas ang personality. Kaya kadalasan, namimis-interpret nya si Ploning. Gusto ko yung scene nila na naghahati ng Cashew Nuts, may forum sila. Hehehe...

Iba pang cast ay sina Ces Quesada, Meryl Soriano, Ketchup at Beth Tamayo....

Makakapasok kaya ito sa Oscars? We'll see...

Nakakaiyak naman ang pelikula, in fairness...

Ploning, nga labing maleban
Ang guegma mo Ploning
Nga ing kandaduan
Lisensia ko Ploning
Kung sarang tugutan
Mapamasyar ako
Sa marayeng lugar

First day High!

Sabi ko na nga ba eh.. unang araw ng pasok sa trabaho eh sumambulat kaagad ang mga emails ng mga sakang sa Japan. Demanding pa ang mga hinayupak. Ni-rerequire akong mag-submit ng claim report sa isang model na ewan kung makatarungan bang gawing complaint ng customer. Well, the customer is always right... yeah, wala na akong sinabi.

Pero sumumpong ang pagkapasaway ko kanina, halos isang oras ako nakipagkwentuhan sa Warehouse.. hahaha.. anyways, may pagka-work related naman ang topic ng usapan namin ng mga tao dun... (Palusot)...

Hay buhay.. ang daming natambak na work... pati monthly report namin kailangan naming tapusin at habulin ang deadline...

By the way, eto ang isang kuha mula sa aming Christmas Party noong December 27:

***

Ang lamig ng panahon ngayon... ang sarap matulog sa gabi... sige tulog muna ako. Hehehe..