Less than 2 hours na lang at tuluyan nang magpapaalam ang taong 2007. Para sa akin, isa sa mga "the best" ang taong ito sa aking buhay. Ganun naman dapat, we have to continue thanking God for all the blessings He has given us and still giving to us. Although ang taong 2007 ay puno ng "ups and downs" sa aking buhay, marapat lamang na pasalamatan ang Poong-maykapal para sa lahat ng mga biyaya na ipinagkakaloob Niya sa atin. Trials should still be considered as blessings as they allow us to show our strength and faith to Him no matter what could be the outcome.
Ang taong 2007 ay maituturing ko rin na isa sa mga di-malilimutang taon ng aking buhay. Ito ang taon na lumipat ako ng kumpanyang pinagtatrabahuhan. Sa ngayon, ok pa naman ako sa kumpanyang ito, kahit na may mga negative things, I just think that somewhere is worse than here. With that, I should feel luckier.
Ito rin ang taon ng pagkamatay ng aking lola. Easter Monday nung siya'y kunin na ni Lord. Malungkot ang naging summer naming magpa-pamilya.
Buwan naman ng Hunyo nung ikinasal ang younger brother ko. Hindi talaga maiwasang ikasal na sila dahil nagdadalang-tao na yung babae. Sukob na maitatawag ito (the same year na namatay ang aking lola) pero ipinapaliban muna namin ang superstitious belief na iyon.
Sa taong ding ito ay nakilala ko ang mga bagong kaibigan ko sa opisina. Masaya silang katrabaho, at anytime ay maasahan lalo na kapag nagkakaisa ang aming sentimyento --against our boss. Hehehe. Joke! (But jokes are half meant)
Kahit lumipas man ang maraming taon, regular pa rin naman kaming nagkikita ng aking mga college friends. At lubos kong ikinatutuwa iyon dahil sa aking palagay, hindi na namin magagawang madalas iyon ngayong taon dahil sa magiging mas abala na kami. Kaya nga sa lahat ng gatherings namin, present lagi ako dahil nararamdaman kong hindi na namin mauulit pa iyon. Ganon kahalaga sa akin ang bawat segundo na kasama sila.
Parang ang drama-drama ko naman ngayong Bagong Taon. Hehehe... Siya nga pala, I would like to thank all my visitors sa aking blog. Naging active ako ngayong taon dito sa blogspot... after kong iwanan ang blog ko sa Globe (G-blog)... Maraming salamat sa mga bumibisita at nakakataba ng puso na makitang may "hits" ako every day kahit na kaunti kayo (unlike sa g-blog ko noon)... Minsan, naiisip ko, mabuti na ang ganito, walang masyadong visitors, walang pressure na mag-compose ako ng entry na madalas.
Basta, magsasama-sama pa rin tayo sa darating na taon. Blogging is indeed become part of my routine already. Nakakabawas stress kasi, lalo na ako na very introvert. Hehehe... Akmang-akma!
On the lighter side, kagabi ay nagkita-kita kami nina Elmer at August... nag-Boom na Boom kami sa Clark! Hehehe... Enjoy naman, biro nga ni August, ang sarap balikan ng ganitong klaseng peryahan lalo na kung naging sosyal ka na. Hehehe...
Swerte ni Elmer sa mga tayaan like yung ihuhulog na tatlong bola sa mga malaking baraha at kung yung tatlong bola na iyon ay lumapag sa baraha na itinaya mo... triple ang panalo mo! Hahaha...
Nag-invite naman si August na sumakay sa Super Loops, ayaw namin... takot kami! Hehehe...
Lumipat na lang kami sa Magic Hill para sumakay daw ng Viking, paanyaya naman ni Elmer...
Then habang naglalakad, ang ganda ng view na nakita namin... fireworks sa SM Clark... bongga in fairness...
Sumakay kami ng Viking, akala namin, chicken lang. Katakot din pala.
Muntik ko nang isuka yung kinain namin sa Sbarro... grabe.
Umuwi kaming hilo at masakit ang ulo... Hehehe...
Sana naman sa taong 2008 ay mabawas-bawasan ang sakit ng ulo ko sa anumang bagay... kaya siguro tinodo ko na sa Viking na iyan... Hehehe...
Happy New Year, Everyone!
Sabay-sabay tayong kumanta ng Auld Lang Syne (Scottish phrase daw ito na ibig sabihin ay "Old Long Since")... o di ba, trivia person pa rin ako (hang-over ko sa G-blog... hehehe)
Monday, December 31, 2007
New Year's Resolution ko...
Anytime, pwede tayong magbago, pwede nating i-tama ang sa tingin nati'y maling pag-uugali natin. Sa panahon ngayon, usong-uso ang ganitong klaseng pagninilay-nilay at pagkilatis sa mga nagawa at ikinilos natin sa buong taon.
Bakit nga ba tuwing Bagong Taon lang natin naiisip ang ganito? Bukod sa nakiki-"in" tayo, sa panahong ito kasi natin nadarama ang simbolo ng pagtatapos at pagbubukas ng panibagong kabanata na naman ng ating buhay na haharapin.
Gayunpaman, magkakaiba man tayo ng opinyon tungkol sa mga New Year's Resolution at kung anu-ano pang ka-dramahan sa panahong ito, ang mahalaga ay bukas tayo sa anumang pagbabago na sa tingin natin at sa tingin ng mga taong nakapaligid sa atin ---ay makakabuti sa ating lahat.
Kaya, makiki-"in" na rin ako... eto ang mga naiisip kong dapat gawin ko na ngayong magbubukas na ang taong 2008:
1] Mag-ipon. Taun-taon na lang yata ay isinasambit ko ang mga salitang ito. Sa totoo lang, ang hirap palang gawin nito, lalo na kung wala naman talaga akong maiipon sa kaliitan ng sahod ko. Hayan na naman ako, napaka-negative, kaya siguro hindi talaga ako nakakaipon. Kahapon nga, ka-chat ko si Lea, yung blog friend ko na Nurse sa isang hospital sa San Juan, nag-file na siya ng resignation after 2 years na experience nya doon, sa January ang last day nya. Biro ko sa kanya na malaki siguro ang makukuha nyang Separation Pay. Kaagad naman siyang sumagot na "kakarampot na backpay lang ang makukuha ko." Sagot ko naman sa kanya na ang salitang "kakarampot" ay napaka-subjective, P100,000 may be "kakarampot" to you. Hehehe... Sabi lang nya, literally na kakarampot talaga ang makukuha nya, in that answer, wala pa rin akong idea kung gaano kakarampot iyon. Hehehe. But my point is, kung gusto nating makapag-ipon, maraming paraan, kung ayaw maraming dahilan.
Iyan din ang isang Resolution ng officemate ko na si Deborah, mag-iipon na raw talaga siya. Advice ko naman sa kanya, imagine-in na lang nya na wala siyang pera para mabawas-bawasan ang kanyang paggastos sa mga hindi naman masyadong kailangan. Nakuha ko pang magbigay ng advice gayung ako rin naman ay impulsive buyer minsan... hehehehe.
2] Maging punctual sa pagpasok sa trabaho. Although sa totoo lang, wala pa naman akong late o tardiness sa trabaho, napapansin ko kasi na recently, nagiging late na ang paggising ko sa umaga. Then bumabagal na rin ang kilos ko na siyang nagiging dahilan para muntikan na akong sumablay sa swiping machine. Kung dati ay nakakapag-"in" ako ng 7:40, lately ay 7:52 na ang average 'in" ko. Eh may morning exercise pa naman kami ng 7:55 na dapat ay nasa loob na ng opisina kami.
3] Mas istrikto at mas aggressive (or at least assertive) sa trabaho. Masyado kasing malambot ang puso ko sa mga tao ko. Minsan, nagiging pasaway na sila pero pinagbibigyan ko pa rin. Sa 2008, hindi na pwede ang ganire. Trabaho lang, walang personalan.
4] Matulog ng maaga. Di nga? Hehehe.
5] Magpataba. Waaahhhh!!!!
6] H'wag masyadong maging emotional. Ito ang isa rin sa gusto kong baguhin sa sarili ko. At magagawa ko siguro yan kung hindi ko iniipon ang sama ng loob ko. I mean, para makontrol ko ang saloobin ko, ilabas ko na kaagad kung ano man ang saloobin ko sa mga bagay-bagay lalo na sa tuwing may confrontation or something.
7] Don't be too judgmental. Masama 'yan... hehehe... Pero ok lang na mang-okray paminsan-minsan. Hahaha.
8] Always smile. Minsan kasi, nami-misinterpret nila ako. Suplado raw ako. Ewan ko kung nagsasabi sila ng totoo. Hehehe.
9] H'wag munang mag-resign sa trabaho. Magtiis muna hanggang sa susunod na Pasko para mabuo ang 13th month pay. Hehehe...
10] ...and lastly, sundin ang mga Resolution na ito dahil taun-taon na lang pumapalya ako.
Bakit nga ba tuwing Bagong Taon lang natin naiisip ang ganito? Bukod sa nakiki-"in" tayo, sa panahong ito kasi natin nadarama ang simbolo ng pagtatapos at pagbubukas ng panibagong kabanata na naman ng ating buhay na haharapin.
Gayunpaman, magkakaiba man tayo ng opinyon tungkol sa mga New Year's Resolution at kung anu-ano pang ka-dramahan sa panahong ito, ang mahalaga ay bukas tayo sa anumang pagbabago na sa tingin natin at sa tingin ng mga taong nakapaligid sa atin ---ay makakabuti sa ating lahat.
Kaya, makiki-"in" na rin ako... eto ang mga naiisip kong dapat gawin ko na ngayong magbubukas na ang taong 2008:
1] Mag-ipon. Taun-taon na lang yata ay isinasambit ko ang mga salitang ito. Sa totoo lang, ang hirap palang gawin nito, lalo na kung wala naman talaga akong maiipon sa kaliitan ng sahod ko. Hayan na naman ako, napaka-negative, kaya siguro hindi talaga ako nakakaipon. Kahapon nga, ka-chat ko si Lea, yung blog friend ko na Nurse sa isang hospital sa San Juan, nag-file na siya ng resignation after 2 years na experience nya doon, sa January ang last day nya. Biro ko sa kanya na malaki siguro ang makukuha nyang Separation Pay. Kaagad naman siyang sumagot na "kakarampot na backpay lang ang makukuha ko." Sagot ko naman sa kanya na ang salitang "kakarampot" ay napaka-subjective, P100,000 may be "kakarampot" to you. Hehehe... Sabi lang nya, literally na kakarampot talaga ang makukuha nya, in that answer, wala pa rin akong idea kung gaano kakarampot iyon. Hehehe. But my point is, kung gusto nating makapag-ipon, maraming paraan, kung ayaw maraming dahilan.
Iyan din ang isang Resolution ng officemate ko na si Deborah, mag-iipon na raw talaga siya. Advice ko naman sa kanya, imagine-in na lang nya na wala siyang pera para mabawas-bawasan ang kanyang paggastos sa mga hindi naman masyadong kailangan. Nakuha ko pang magbigay ng advice gayung ako rin naman ay impulsive buyer minsan... hehehehe.
2] Maging punctual sa pagpasok sa trabaho. Although sa totoo lang, wala pa naman akong late o tardiness sa trabaho, napapansin ko kasi na recently, nagiging late na ang paggising ko sa umaga. Then bumabagal na rin ang kilos ko na siyang nagiging dahilan para muntikan na akong sumablay sa swiping machine. Kung dati ay nakakapag-"in" ako ng 7:40, lately ay 7:52 na ang average 'in" ko. Eh may morning exercise pa naman kami ng 7:55 na dapat ay nasa loob na ng opisina kami.
3] Mas istrikto at mas aggressive (or at least assertive) sa trabaho. Masyado kasing malambot ang puso ko sa mga tao ko. Minsan, nagiging pasaway na sila pero pinagbibigyan ko pa rin. Sa 2008, hindi na pwede ang ganire. Trabaho lang, walang personalan.
4] Matulog ng maaga. Di nga? Hehehe.
5] Magpataba. Waaahhhh!!!!
6] H'wag masyadong maging emotional. Ito ang isa rin sa gusto kong baguhin sa sarili ko. At magagawa ko siguro yan kung hindi ko iniipon ang sama ng loob ko. I mean, para makontrol ko ang saloobin ko, ilabas ko na kaagad kung ano man ang saloobin ko sa mga bagay-bagay lalo na sa tuwing may confrontation or something.
7] Don't be too judgmental. Masama 'yan... hehehe... Pero ok lang na mang-okray paminsan-minsan. Hahaha.
8] Always smile. Minsan kasi, nami-misinterpret nila ako. Suplado raw ako. Ewan ko kung nagsasabi sila ng totoo. Hehehe.
9] H'wag munang mag-resign sa trabaho. Magtiis muna hanggang sa susunod na Pasko para mabuo ang 13th month pay. Hehehe...
10] ...and lastly, sundin ang mga Resolution na ito dahil taun-taon na lang pumapalya ako.
Saturday, December 29, 2007
Sad New Year (?)
Natapos rin sa wakas ang napaka-agang Christmas Party ng aming company kagabi. Wala lang, wala akong nahita sa mga raffle prizes. Mahigit 100 prizes ang nakalaan para sa mga empleyado, ni-takip ng rice cooker o kahit plug ng plantsa, wala akong naiuwi.
Pero hindi naman ako masyadong malungkot sa kinalabasan, expected ko na kasi iyon. Hindi rin ako masyadong umasa na mananalo ang aming departamento para sa dance presentation dahil hindi naman kasi namin masyadong pinaghandaan iyon. Gahol na kasi kami sa oras sa sobrang busy sa work, and then kaunti lang ang mga member ng QA sa buong kumpanya. Ibinibigay na namin sa ibang departamento ang trophy. Hehehe...
Past 11 o'clock na ng gabi natapos ang Party na ginanap sa Challenger's Field sa Clark. Ok naman ang fireworks display, pwede na. Hehehe.. And then wala kaming ibang inatupag kundi ang magpicture-an ng aming mg bosses and co-workers.
Then nag-invite yung mga kasama ko na lumabas after that. Nag-suggest ako na sa Horse Wheel na lang kami uminon.. so sumama naman sila. Nung papunta na kami at nakasakay na ng jeep, sa driver na lang namin nalaman na wala na pala ang nasabing bar. Sarado na. Hehehe..
So bumalik na lang kami sa Balibago at tumuloy sa Diamond Area. Sa Whyt-Haus na lang kami nag-inuman at videoke hanggang 3:30 AM. After that, tumuloy kami sa bahay ni Deborah para mag-noodles. Hehehe...
Basta ako, umidlip ako ng kaunti habang sila ay nanonood ng DVD. Hilo na kasi ako.
Nagising ako ng 7:00 AM at narinig ko na pinagtatawanan yata ako ng mga kasama ko. Kinuhanan kasi nila ako ng picture sa cellphone habang naka-knock-out. Hehehe... Mga hinayupak. Hehehe
Mag-aalas-nuebe na ng umaga kanina ng nakauwi ako sa bahay. Pagdating ko, masamang balita agad ang tumambad sa akin. Nanganak na yung pinsan ko at critical ang baby niya. Wala mang 2 pounds ang timbang ng anak nya. Kasalukuyang nasa incubator siya ngayon at ipinagdarasal ko na sana ay mabuhay yung bata. Cute na baby girl pa man din ang anak nya. Hay... magiging malungkot yata ang bagong taon namin...
Pero hindi naman ako masyadong malungkot sa kinalabasan, expected ko na kasi iyon. Hindi rin ako masyadong umasa na mananalo ang aming departamento para sa dance presentation dahil hindi naman kasi namin masyadong pinaghandaan iyon. Gahol na kasi kami sa oras sa sobrang busy sa work, and then kaunti lang ang mga member ng QA sa buong kumpanya. Ibinibigay na namin sa ibang departamento ang trophy. Hehehe...
Past 11 o'clock na ng gabi natapos ang Party na ginanap sa Challenger's Field sa Clark. Ok naman ang fireworks display, pwede na. Hehehe.. And then wala kaming ibang inatupag kundi ang magpicture-an ng aming mg bosses and co-workers.
Then nag-invite yung mga kasama ko na lumabas after that. Nag-suggest ako na sa Horse Wheel na lang kami uminon.. so sumama naman sila. Nung papunta na kami at nakasakay na ng jeep, sa driver na lang namin nalaman na wala na pala ang nasabing bar. Sarado na. Hehehe..
So bumalik na lang kami sa Balibago at tumuloy sa Diamond Area. Sa Whyt-Haus na lang kami nag-inuman at videoke hanggang 3:30 AM. After that, tumuloy kami sa bahay ni Deborah para mag-noodles. Hehehe...
Basta ako, umidlip ako ng kaunti habang sila ay nanonood ng DVD. Hilo na kasi ako.
Nagising ako ng 7:00 AM at narinig ko na pinagtatawanan yata ako ng mga kasama ko. Kinuhanan kasi nila ako ng picture sa cellphone habang naka-knock-out. Hehehe... Mga hinayupak. Hehehe
Mag-aalas-nuebe na ng umaga kanina ng nakauwi ako sa bahay. Pagdating ko, masamang balita agad ang tumambad sa akin. Nanganak na yung pinsan ko at critical ang baby niya. Wala mang 2 pounds ang timbang ng anak nya. Kasalukuyang nasa incubator siya ngayon at ipinagdarasal ko na sana ay mabuhay yung bata. Cute na baby girl pa man din ang anak nya. Hay... magiging malungkot yata ang bagong taon namin...
Subscribe to:
Posts (Atom)