Yeah, I know, sabi ng iba, walang taong bobo. Pero parang hindi ako masyadong naniniwala dun. Merong taong bobo, ang masaklap pa ay merong iba na nagbobo-bobo-bohan! Kumbaga sa bulag, nagbubulag-bulagan.
May ilan naman, ginagawang tanga ang mga taong nakapaligid sa kanila, in the end sila ang nagmumukhang tanga.
Ganyan nga talaga ang mga tao, at ang mga bagay na rin. Iba-iba ang gusto, ang hitsura, ang pag-uugali, mga pananaw sa buhay, at ang mga paniniwala. Everyone is unique ika nga.
At ano na naman ba ang ibig kong patumbukin sa blog kong ito? Hmmm... wala lang. Minsan kahit pilit kong intindihin na ganun nga talaga tayo, I can't help but to feel disappointed on things that turned out to be not the way I expected to be. As I have mentioned on my previous blogs, I am so idealistic. I easily get irritated, annoyed, frustrated, discouraged or whatever worst feelings you imagine, every time I meet people who act the way they shouldn't be, or people who initiated injustices, rudeness or anything that is so inhumane.
Galit ba ako? Hindi. Neither am I complaining. I am just stating observation.
Well, somehow complaining! (Hehehe.. ganun? Binawi!?)
Kaya pala sabi ng iba, I am so inconsistent... maybe. Pero mababang level siguro ng pagiging inconsistent.
"Level"
Iyan na siguro ang isa sa mga keyword kung papaano natin maidi-describe ang uniqueness ng bawat isa. Anong level natin sa iba't-ibang kaugalian, whether good or bad traits?
Minsan, iyan ang ginagawa kong criteria kung papaano ko i-assess ang sarili ko, pati na rin ang ibang tao (Hehehe...)
Sige nga, try this... rate yourself with the following traits (1-10, ten being the highest):
a] Honesty
b] Amiability
c] Humility
d] Sincerity
e] Pakikisama
f] Utang na loob (gratitude)
g] Plasticity (kaplastikan, hehehe)
About the last one, you may not agree with me but I believe that everyone of us is "plastic" ... it depends on the degree or gravity. Hehehe... May mga tao tayong kilala na sobrang plastic, pero tanging tayo lang sa sarili natin ang makapagsasabi kung anong level ng ating kaplastikan.
Isa pa pala... lahat tayo ay may iba't-ibang level din ng kakapalan ng mukha. May iba na nakatutuwa ang kakapalan ng mukha, pero marami pa rin ang nakakainis sa pagiging makapal ang mukha.
Ay, marami nyan sa kumpanya... unfortunately!
May iba nga, mapang-abuso pa... iba-iba rin ng level.
Enough of this! Today is April 1, April Fools Day... nakakabaliw.
Ano na kayang LEVEL ng kabaliwan ko? Level na naman...
Tuesday, April 01, 2008
Monday, March 24, 2008
Balik Trabaho...
Natapos na ang apat na araw na bakasyon. Sa bahay lang ako nag-stay. Nagmuni-muni, nagnilay-nilay, natulog, kumain... at naglaro ng Grand Theft Liberty City. Ang saya!
Pero dahil tapos na nga ang maliligayang araw, malungkot na ako ngayon. Joke! Hehehe... Life must go on! Pagkapasok ko nga kanina sa opisina, nasambit ko kaagad sa officemate ko .."We're back to business..." Balik sa dating gawi... ang araw-araw na meeting, ang boses ng mga boss, ang kaingayan sa loob ng opisina, ang mga petiks sa paligid, ang mga feeling busy, feeling agrabyado, at kahit yung mga ilang pa-simpleng "feeling".
Dumating kanina yung consultant namin for our TS Certification, pina-review ko yung proposed document procedure ko. Ayun, may ilang revisions and rephrasing of clauses para talagang pulido ang procedure. Buti na lang at hindi ko sinunod kaagad si boss na ipa-route na yung procedure for signature, kung hindi eh ulit-ulit lang ang trabaho ko.
Tomorrow, ipa-finalize ko na talaga para ma-implement na. Isa na namang sakit sa ulo ito. Parang walang kwenta ang MSA Team na binuo namin, hindi man lang ako tinulungan... or kinamusta man lang. Loko sila, kailangan nilang makipag-cooperate kahit man lang sa implementation.
Bakit ba ako nagkukwento tungkol sa work? Time out na nga muna!
Pero dahil tapos na nga ang maliligayang araw, malungkot na ako ngayon. Joke! Hehehe... Life must go on! Pagkapasok ko nga kanina sa opisina, nasambit ko kaagad sa officemate ko .."We're back to business..." Balik sa dating gawi... ang araw-araw na meeting, ang boses ng mga boss, ang kaingayan sa loob ng opisina, ang mga petiks sa paligid, ang mga feeling busy, feeling agrabyado, at kahit yung mga ilang pa-simpleng "feeling".
Dumating kanina yung consultant namin for our TS Certification, pina-review ko yung proposed document procedure ko. Ayun, may ilang revisions and rephrasing of clauses para talagang pulido ang procedure. Buti na lang at hindi ko sinunod kaagad si boss na ipa-route na yung procedure for signature, kung hindi eh ulit-ulit lang ang trabaho ko.
Tomorrow, ipa-finalize ko na talaga para ma-implement na. Isa na namang sakit sa ulo ito. Parang walang kwenta ang MSA Team na binuo namin, hindi man lang ako tinulungan... or kinamusta man lang. Loko sila, kailangan nilang makipag-cooperate kahit man lang sa implementation.
Bakit ba ako nagkukwento tungkol sa work? Time out na nga muna!
***
Gusto kong panoorin ang pelikulang "Jumper"... kakadownload ko lang sa internet. In fairness, clear copy siya. Kaya lang wala pa akong oras panoorin ito. Bukas siguro kung hindi ako mag-o-OT.
***
Demanding ang isa kong inspector. Nagpapalibre ba naman ng isang Toblerone, mura lang daw sa SM. Kanina bago umuwi, binili ko na siya ng tsokolate para maibigay na bukas. Pero hindi Toblerone ang binili ko, Vanhouten Roast Almond ang ibibigay ko. Siya na lang ang humusga kung masarap ito. Hehe... Ang bait ko neh?
***
Ngayong nalalapit na ang Employees' Annual Evaluation sa aming kumpanya, I am proud to say na... not even once did I came to work late. Bwahahaha... La lang.
***
I am now getting hooked to listen to old songs, especially from the 70's, 80's and 90's eras. Actually, pati mga old videos na sa ganung panahon din. Yesterday, I enjoyed watching "Ang Pinaka..." aired over QTV-11. Ang topic kasi nila ay ang top ten most memorable pinoy commercial jingle. Ilan sa mga topnotcher nila ay: Milo (Bea Lucero), Jollibee (I love You Sabado), Mr. Clean detergent bar with Sylvia La Torre at siyempre ang wallet na maswerte... Seiko Wallet! Hahaha...
Last Balack Saturday naman, I enjoyed watching Aguila, starring FPJ na ipinalabas sa channel 2.
The film was shot in 1980, for me maganda ang pelikula. It depicts the faces of Philippine Politics. Nagsimula talaga ang pelikula sa panahon ng mga Kastila, then American, Japanese, hanggang kay Magsaysay. Basta, it's worth-watching. It's also about soul-searching, contentment, principles in life and self-evaluation.
Matutulog na nga ako, wala na akong alam ikwento. :-)
Last Balack Saturday naman, I enjoyed watching Aguila, starring FPJ na ipinalabas sa channel 2.
The film was shot in 1980, for me maganda ang pelikula. It depicts the faces of Philippine Politics. Nagsimula talaga ang pelikula sa panahon ng mga Kastila, then American, Japanese, hanggang kay Magsaysay. Basta, it's worth-watching. It's also about soul-searching, contentment, principles in life and self-evaluation.
Wednesday, March 19, 2008
Nakakapagod na Miyerkules-Santo...
Halos ginugol ko ang buong maghapon sa harap ng computer ko sa opisina para pasadahan at ayusin pa ng kaunti ang document procedure na assignment ko. Nakakapagod din pala ang ganun, kahit na nakaupo ka lang, mentally naman eh exhausted na exhausted ang pakiramdam ko. Muntik pa yata akong magka-stiffed neck dahil sa sobrang tutok ko sa monitor.
Dagdagan pa ng mga nakakalitong Statistics Formula, Terms at ang mga interpretation ng Graphs... ang sakit sa ulo!
Kahapon ko pa pina-review sa boss ko yung draft ng procedure na ginawa ko. So expect ko na may maisa-suggest pa siya para mapaganda pa lalo yung procedure. Guess what? Eto ang madamdaming komento nya pagkatapos nya kuno i-review ang ginawa ko... "Henry, ok na... ipa-route mo na sa mga concern person...." Hala, ang laking tulong ng suhestyon nya... hindi ko kaagad naisip yun ah! Hehehe...
Gayunpaman, ako na nga lang ang nag-review ng paulit-ulit sa ginawa ko para maiwasan na rin ang mga conflicts at vague statements sa procedure. Then, kailangan ko pang i-revise yung mga document na naka-link sa procedure na ginagawa ko. Isa pang sakit sa ulo!
Isa na dyan yung Gauge Repeatability and Reproducibility Procedure na ginawa ko last June 2007 for Motorola Audit. In the past years kasi, hindi stand-alone ang procedure na ito sa aming kumpanya, part lang siya ng Calibration Procedure. So before the Motorola Audit, pina-rush ba naman sa akin yung procedure na iyon... thank God, nakalusot sa mga auditor! Hehehe...
Ngayon, dahil nga bago ang mga Procedure na ipinapa-handle sa akin, kailangan talagang paigtingin ang implementation ng mga iyon. Sabi ng boss ko sa akin, dapat palakasin daw namin ang Measurement Systems Analysis sa aming kumpanya lalo na't target ng kumpanya ang TS 16949 Certification next year, automotive parts kasi ang ilan sa mga produkto ng kumpanya at nire-require ng ilang customers na magpa-certify kami doon.
Kanina, dumating na yung bago kong technician. So nadagdgan na ang mga members ng section ko. Aba, seryoso talaga si boss at kinarir nya yung sinabi nya na palalakasin namin ang bagong sistema na ipapatupad sa kumpanya! Hehe... Buti naman at naisip nya na dagdagan kami.
Pero pressure on my part iyon. Kailangan ko kasing planuhing mabuti ang mga job designation ng mga anak ko (anak ang term na ginagamit doon para sa mga subordinates). Kailangan walang petiks para wala ring masabi ang boss ko at ang ilang section sa Departamento namin. Marami kasing section sa department namin na pinamumunuan ng Engineer. Eh ang nakagawian kasi doon eh yung maghambingan ng mga gawain-- kung sinong maraming ginagawa, productive, petiks, busy at mga nagbi-busy-busy-han.
Dagdagan pa ng mga nakakalitong Statistics Formula, Terms at ang mga interpretation ng Graphs... ang sakit sa ulo!
Kahapon ko pa pina-review sa boss ko yung draft ng procedure na ginawa ko. So expect ko na may maisa-suggest pa siya para mapaganda pa lalo yung procedure. Guess what? Eto ang madamdaming komento nya pagkatapos nya kuno i-review ang ginawa ko... "Henry, ok na... ipa-route mo na sa mga concern person...." Hala, ang laking tulong ng suhestyon nya... hindi ko kaagad naisip yun ah! Hehehe...
Gayunpaman, ako na nga lang ang nag-review ng paulit-ulit sa ginawa ko para maiwasan na rin ang mga conflicts at vague statements sa procedure. Then, kailangan ko pang i-revise yung mga document na naka-link sa procedure na ginagawa ko. Isa pang sakit sa ulo!
Isa na dyan yung Gauge Repeatability and Reproducibility Procedure na ginawa ko last June 2007 for Motorola Audit. In the past years kasi, hindi stand-alone ang procedure na ito sa aming kumpanya, part lang siya ng Calibration Procedure. So before the Motorola Audit, pina-rush ba naman sa akin yung procedure na iyon... thank God, nakalusot sa mga auditor! Hehehe...
Ngayon, dahil nga bago ang mga Procedure na ipinapa-handle sa akin, kailangan talagang paigtingin ang implementation ng mga iyon. Sabi ng boss ko sa akin, dapat palakasin daw namin ang Measurement Systems Analysis sa aming kumpanya lalo na't target ng kumpanya ang TS 16949 Certification next year, automotive parts kasi ang ilan sa mga produkto ng kumpanya at nire-require ng ilang customers na magpa-certify kami doon.
Kanina, dumating na yung bago kong technician. So nadagdgan na ang mga members ng section ko. Aba, seryoso talaga si boss at kinarir nya yung sinabi nya na palalakasin namin ang bagong sistema na ipapatupad sa kumpanya! Hehe... Buti naman at naisip nya na dagdagan kami.
Pero pressure on my part iyon. Kailangan ko kasing planuhing mabuti ang mga job designation ng mga anak ko (anak ang term na ginagamit doon para sa mga subordinates). Kailangan walang petiks para wala ring masabi ang boss ko at ang ilang section sa Departamento namin. Marami kasing section sa department namin na pinamumunuan ng Engineer. Eh ang nakagawian kasi doon eh yung maghambingan ng mga gawain-- kung sinong maraming ginagawa, productive, petiks, busy at mga nagbi-busy-busy-han.
***
Mahaba ang bakasyon ko ngayon... pero sa bahay lang ako. Matutulog na lang siguro ako, pero siyempre with matching self-reflection and prayers. :-)
Subscribe to:
Posts (Atom)